Zwaantje van Dam is het ergens niet mee eens. Ze schrijft een stukje over de CENSUUR die hier op school zou zijn.

Zwaantje over CENSUUR

Ik breng mijn mening via de schoolkrant naar buiten omdat ik vind dat alle lezers het recht hebben het volgende te weten.

Zoals men duidelijk op de voorpagina kan lezen, is de Zaailander een onafhankelijk orgaan. Ik ben voor mezelf eens nagegaan hoever deze onafhankelijkheid in praktijk strekt. Tot mijn verbazing merkte ik dat deze onafhankelijkheid alleen geldt op financieel gebied, maar dat het niet inhoudt dat de Zaailander de vrijheid heeft om zelf te bepalen wat er geplaatst wordt. Voordat de schoolkrant gedrukt wordt, heeft de rector nl. de gelegenheid om censuur toe te passen. Ik heb eens in het reglement gebladerd, maar ik heb niets gevonden wat dit rechtvaardigt. Naar mijn mening hebben de lezers recht op uitleg betreffende dit onderwerp.

In een schoolkrant moet volgens mij in principe alles geplaatst kunnen worden, mits het geen mensonterende dingen bevat. Om eenzijdige informatie te voorkomen mag er naar mijn mening geen enkele vorm van censuur bestaan. Een schoolkrant heeft volgens mij de taak om de leerlingen zo objectief mogelijk te informeren. Hiervoor zijn duidelijk meerdere meningen nodig, want het is onmogelijk om vanuit jouw standpunt ook de tegengestelde kant van de zaak overtuigend naar voren te brengen, zodat eenieder voor zichzelf kan bepalen welke mening hij of zij wil vormen.

Het gevaar van censuur is dat er onvolledige dingen geplaatst worden, waardoor een stuk informatie achtergehouden wordt. En vooral als deze informatie de leerlingen zelf betreft, is het naar mijn mening een foute zaak.

Behalve censuur van de rector schijnt de redactie zelf ook nog wel eens een verhaal in te korten, waardoor eveneens onvolledigheid ontstaat. Ik zou het op prijs stellen wanneer de redactie in de volgende schoolkrant, of indien mogelijk in dit nummer, hierop zou willen, reageren.

Zwaantje van Dam.

Dat wij zelf een enkel artikel soms wat inkorten, gebeurt uitsluitend om lay-out-technische redenen. Het komt nl. wel eens voor dat een artikel niet past in de ruimte die wij nog tot onze beschikking hebben. In zo’n geval korten we het artikel, indien mogelijk in overleg met de schrijver, een beetje in. Dit is overigens de normale gang van zaken bij kranten en tijdschriften.

Redactie.