Reaktie op onkruit

Even een reaktie op jullie artikel over Onkruit. Op zich valt daar niet zo veel over op te merken, wel dat (uiteraard) het Onkruit standpunt nogal eenzijdig wordt belicht. Vandaar dat ik nu iets over de Vereniging Dienstweigeraars (VD) wil schrijven.

Vanuit Onkruit wordt nogal gekankerd op de VD, omdat de VD niet anarchisties genoeg zou zijn, maar dat is volgens mij de bedoeling er ook niet van. De VD gaat van de bestaande toestand uit en probeert die wel wat te veranderen, maar niet zo drasties als Onkruit dat wil. De VD komt vooral op voor dienstweigeraars binnen het stelsel van de militaire dienstplicht, wat inhoudt dat dienstweigeraars wel vervangende dienst vervullen en dat wijst Onkruit weer af, omdat men dat eveneens beschouwt als steun aan het militarisme. Het punt waar het om draait bij dienstweigeren is dat weigeren op politieke gronden niet toegestaan is, zodat de echte anti-militaristen gewoonweg wel moeten "totaal weigeren". Dat doen de mensen van Onkruit dus, die van de VD proberen via onderhandelen ed. de wet op het dienstweigeren veranderd te krijgen, zodat ook politiek-weigeren in het vervolg is toegestaan.

Maar voorlopig is dat nog niet zo en de moeilijkheden met de erkende gewetensbezwaardem zijn dan ook nog lang niet van de baan. Als je namelijk al erkend wordt (als gewetensbezwaarde, dus), na een periode van dik twee jaar onzekerheid, wordt je tewerkgesteld (vervangende dienst), door buro "Tewerkstelling Erkende Gewetensbezwaarden", een klup zwaar konservatieve lui, die bepaalt waar de dienstweigeraars hun vervangende dienst moeten vervullen. Dan blijkt ineens je rechtspositie als weigeraar bijzonder slecht te zijn want:

1) Je mag niet zelf uitzoeken waar je wilt werken en wat je wilt doen. Ondanks het feit dat er vaak toch wel politieke achtergronden een rol spelen bij het weigeren, wordt daar niet naar gekeken en krijg je in het gunstigste geval keus uit vijf banen, hoewel het ook voorkomt dat je voor een voldongen feit wordt geplaatst. Dat zijn dan vaak arbeidsburo ’s, rijksarchieven en zwaar christelijke klups, terwijl de meer politieke instellingen en de klups die voor minderheidsgroeperingen op de bres staan, worden afgewezen als zijnde "niet in het algemeen belang".

2) Er wordt geen arbeidskontrakt opgesteld. Als tewerkgestelde ben je in dienst van T.E.G. en je kunt dan ook door je "werkgever" zonder meer op straat gezet worden. Ook is er geen funktie omschrijving, zodat je gedwongen bent allerlei klusjes op te knappen, ook al was dat bij de "sollisitatie" niet de afspraak.

3) De lengte van de vervangende dienst is vijf maanden langer dan de dienstplicht van een gewoon soldaat (namelijk zestien tegen eenentwintig maanden), "omdat dat de gemiddelde dienstijd van land-, lucht- en zeemacht is" (met herhaling), maar dat is natuurlijk de bolle waanzin zelve, omdat iemand die zo kort mogelijk wil dienen heus niet een van de langere opleidingen kiest. Die vijf maanden extra zijn gewoon bedoeld als straf voor het feit dat je een geweten hebt.

4) Als je verder dan vijftig kilometer van je tewerkstelling woont, wordt je verplicht gehuisvest, meestal in een pension met meerdere jongens op één kamer.

5) Je bent gebonden aan een strafrecht dat gebaseerd is op het militaire straf- en tuchtrecht. Dat is in het leger nodig om de "Befehl-ist-Befehl" struktuur te handhaven, terwijl dat voor veel weigeraars juist een reden is niet in dienst te willen.

Al met al krijg je ontzettend veel moeilijkheden als je je anti-militaristiese ideeën ook tijdens de vervangende dienst ten uitvoer brengt. Het kan dan gemakkelijker zijn om totaal te weigeren, je zit dan wel achttien maanden in de bak, maar dat is altijd nog drie maanden korter dan vervangende dienst, terwijl je je ideeën vrijwel ten volle tot uitvoer kunt brengen.

Ik vind dat één ding wel moet worden veranderd: of je nu een Onkruit weigeraar of gewoon dienstweigeraar bent, het etiketje "politiek onbetrouwbaar" krijg je in ieder geval.