NOS Journaal

Het is je natuurlijk allang opgevallen dat het journaal voor de TV een nieuw jasje heeft gekregen. Het geheel doet nu wat Amerikaans aan, dat wil zeggen voor een Nederlander dan, want een Amerikaan zou waarschijnlijk zeggen dat het typisch Hollands is.

Noodlijdende kunstenaar

Wat is er nu precies veranderd?
Allereerst is het rideltje, dat je aan het begin en het eind hoort, veranderd van pam, pam, panananam, boiiing, in iets veel swingenders en melodieuzers met veel trompetten en complete jazzclub. Ook is het introductie filmpje aangepast aan de moderne tijd. Strepen, stippen en sterren vliegen je om de oren als je zo dapper bent om daar naar te kijken. Het is zonder meer duidelijk dat het filmpje per computer ontworpen is door een noodlijdende kunstenaar.

Nu begint het eigenlijke journaal en dat slaat alles. In een smaakvol pak gestoken zit daar Fred Emmer voor een hemelsblauwe wand, waarin aan de linkerkant steeds weer een nieuw plaatje verschijnt met betrekking op het door hem aangesneden onderwerp. Fred zit aan een luxe bureau compleet met paperassen en een uitzonderlijk model telefoon.

Om het de kijkers makkelijk te maken leest Fred eerst even de hoofdpunten van dit journaal op.
Hierna worden ze één voor een zorgvuldig uitgesponnen, vaak met een straatinterview of een verslag van de correspondent-ter-plaatse als illustratie van het geheel.

Aan duidelijkheid ontbreekt het ons dus niet.

Zijn er gebeurtenissen aan een bepaald feit voorafgegaan, dan legt Fred die ons bereidwillig uit. Maakt Fred even een klein foutje in zijn anders zo perfecte intonatie, dan zegt hij: "Pardon." en is iedereen weer tevreden. Na het weerbericht deelt Emmer ons nog even mee dat het late journaal op de ene kant laat te verwachten is, terwijl het op de andere kant iets later te verwaohten is.

Is het eenmaal laat geworden, dan zetten we nog eenmaal de TV aan om te zien hoe het met Fred is.
Nou, dat zit wel snor. Nog steeds heeft hij zijn nieuwe overhemd met die nerveuze boord aan en hij doet weer verschrikkelijk zijn best. Er blijkt ook nog nieuws te zijn. Beelden van stakingen flitsen voorbij, maar dan is het zover.
De nieuwste vinding op het gebied van het begrijpelijk maken van het journaal treedt in werking:
Fred Enner leest nog even de belangrijkste punten uit de nieuwsbrij van vandaag op!

Dus wat gebeurt er op een avond met drie nieuwsuitzendingen?
Om zeven uur wordt beknopt vertelt, wat straks om acht uur meer zal worden uitgesponnen, nadat de nieuwslezer hiervoor eerst even de hoofdpunten heeft aangeduid. Dan worden er in het late journaal de hoofdpunten van het journaal van acht uur in het kort weergegeven, waarna de nieuwslezer nog even de hoofdpunten uit het nieuws van die dag op een rijtje zet.

Laten we nu, net zoals in het journaal, even duidelijk blijven; om kort te gaan dus: Er wordt vijf keer hetzelfde vertelt!!! Of zelfs zes keer, dat heb ik ook wel eens meegemaakt, afijn ik weet het ook niet meer.

Het is zo klaar als een klontje dat de journaal redactie de plank totaal misslaat, wat betreft het interessanter maken van het nieuwsbericht. De kijker is niet gebaat bij duidelijke overzichten, schema’s en aanverwante artikelen. Nee wat de kijker wil is actie. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat men het journaal vol moet proppen met gruwelijke films over uitslaaade branden en lange kettingbotsingen (alhoewel dat de kijkdichtheid zeker zou vergroten, maar dit is niet moreel verantwoord), maar gebruik die telefoon nu eens een keer. Dat ding dat staat daar maar voor nop. Stel je voor dat hij midden in de uitzending echt een keer begon te rinkelen. Aan de reactie van de nieuwslezer zou je dan kunnen testen of hij geen robot is, maar dat hij ook menselijk kan reageren.

Wat onverwachte dingen in het journaal doet de kijker goed. Wat dacht je bijvoorbeeld van een arm die tijdens een journaal uitzending in beeld verschijnt en die Fred Emmer een blaadje aanreikt, waarop het zojuist binnengekomen laatste nieuws staat vermeld?

Commercie

Het is zo vreemd dat in vele programma’s erg weinig afwisseling zit. Men vindt een wat vlottere presentatie waarschijnlijk ongepast. Wat dat betreft is het wachten op de kabel- en commercieële TV. Dan is het te hopen dat we eindelijk iets goeds op de TV krijgen, want hoe vaak komt het niet voor dat er de hele avond lang op Nederland 1 en 2, geen enkel goed programma te zien is. Helaas, het is jammer dat een commercieële instelling als redder moet optreden van het moderne TV programmma, maar zo zie je weer eens: commercie heeft ook zijn goede kanten.