Arjen heeft een muntje weten te bemachtigen dat
Arjen heeft een muntje weten te bemachtigen dat nodig is om de begeerlijke koffie uit de bewuste automaat te persen. Het is niet gebruikelijk dat deze muntjes aan leerlingen worden verstrekt, maar onze ervaringen zijn dat er op de plaatselijke zwarte markt wel het een en ander te regelen valt.
Arjen is dapper
Welnu dus, de pauze is aangebroken en met kloppend hart staat Arjen voor de grote groene deur, waarachter zich de lerarenkamer bevindt. Wat zal hij hier aantreffen? Hij weet het niet want de lerarenkamer geldt als streng verboden gebied voor eenvoudige leerlingen.
Afijn, Arjen schraapt al zijn moed bijelkaar en trekt zijn stoute schoenen aan. Uiterlijk kalm, maar van binnen zowat verterend van de zenuwen loopt hij naar binnen. De deur waarop geschreven staat: Docenten, sluit zich geruisloos achter hem....
Met een ijzeren gezicht en zijn ogen strak op de koffieautomaat, loopt Arjen door de lerarenkamer. Seconden lijken uren te duren. Dan heeft hij de koffieautomaat bereikt. Op de gok trekt hij aan diverse piefjes en palletjes en schuift zijn bekertje in de daartoe bestemde opening.
De reactie
Dan barst het commentaar los. Dhr. Schippers: "Huh, mogen leerlingen hier tegenwoordig ook al koffie komen halen? Mann, Mann!"
Arjen bevindt zich echter nog steeds in de zorg-dat-je-die-koffie-krijgt-trance en hoort derhalve niets van het gemurmel der docenten. Hij gooit zijn muntje nu in de automaat en drukt de knop in die de watertoevoer regelt. Men dient deze knop ingedrukt te houden totdat het bekertje vol is, maar Arjen die hiervan niet op de hoogte was, liet het knopje meteen weer los en moest zich dus tevreden stellen met koffie in poedervorm.
Ook dhr. de Jong die snel toeschoot, toen hij zag dat Arjen in de fout ging, kon niet meer voorkomen dat Arjen met een leeg bekertje de aftocht zou moeten blazen. "Tjah", sprak dhr. de Jong, "Nu ben je je muntje kwijt. ’t Is jammer, maar eh, uh, ehja, helaas."
Emoties
Teneergeslagen door zijn falen, maar tegelijkertijd ook blij en vol vreugde omdat hij nu wist hoe de leraren zouden reageren als hij zo’n stunt nog eens zou uithalen, verliet Arjen het docentenhok.
Ja, hij, Arjen, had het gemaakt. Híj was het geweest die het geflikt had. Zijn opzet was geslaagd! Victorie en eureka! Wie niet waagt, wie niet wint, dat had hij zijn moeder eens horen zeggen. Nooit had hij de essentie van deze woorden beter beseft dan nu, dit glorieuze moment.
Plotseling werden de emoties hem te veel en Arjen zeeg ineen. Toeschietende handen van mederedacteuren voorkwamen dat Arjen onzacht kennismaakte met de marmeren tegels waarmee de gang geplaveid is.
Epiloog
Toen Arjen wat later weer bijkwam vertelde hij, gewikkeld in een wollen deken en met een kop hete chocolademelk in z’n handen, zijn verhaal, grenzend aan een avontuur.
Waarom nou geen koffie auto-maat?
Het is nu alleszinds duidelijk dat het mogelijk is om als leerling een bakje koffie te halen in de docentenkamer, na bemachtiging ener munt. We verwachten echter wel moeilijkheden als iedere leerling dat zou gaan doen en daarom vragen we ons af hoe het komt dat er nog steeds geen koffieautomaat in de gang of de kantine hangt. Zo’n ding betaalt zichzelf. Men zal wel bang zijn dat het een troep wordt, maar dat lijkt ons nogal meevallen, want strafregels zijn oweral goed voor.
Komt er uiteindelijk toch niet één in de gang, dan moet er toch tenminste een koffieautomaat in het huis komen.
Ik bedoel; alles goed en wel, maar tijdens het huiswerk maken of wat dan ook, moet er toch minstens een bekertje koffie tot je beschikking staan.